در كتاب فلاح السائل و كتاب امان الاخطار به وى نسبت داده و از آن كتاب روايت نموده‌اند ؛ همچنين سيد حسين بن مساعد حائرى در كتاب تحفة الابرار ، كتاب المختار من كتاب الطبقات ابن سعد و همچنين المختار من كتاب الاستيعاب ابن عبد البر را ، به مترجم حاضر سيد قريش بن سبيع بن مهنا حسينى مدنى نسبت داده و از تأليفات ديگر او نام برده‌اند ؛ در عين حال از نتيجهء كلام او چنين برمىآيد كه معتقد است سيد قريش از علماى عامه مىباشد . زيرا سيد حسين مذكور در اول كتاب يادشده و همچنين در آخر آن ، در ضمن فهرست كتابها مىنويسد كه همه آنها از تأليفات عامه است . بديهى است سيد قريش از اجداد سيد مهنا بن سنان حسينى مدنى ، معاصر با علامه و فرزندش شيخ فخر الدّين مىباشد . شيخ معاصر در امل الآمل مىنويسد : شيخ ابو محمد قريش بن سبيع بن مهنّا بن سبيع دانشورى بزرگوار بوده و سيد فخار بن معد از وى روايت داشته است « 1 » . مؤلف گويد : مترجم حاضر از حسين بن رطبه سوراوى از ابو على طوسى از پدرش شيخ طوسى روايت مىكرده . ظاهرا مترجم حاضر كسى است كه شيخ معاصر به نام او پرداخته است ، اما كلام شيخ معاصر خالى از دقت نبوده و صواب آن بود كه شيخ را به سيّد مبدّل مىساخت . بايد گفت كه ابن طاوس در كتاب اقبال از كتاب المرشد صدوق كه به خط فقيه قريش بن سبيع است روايت نموده است . سيد جلال الدّين ابو جعفر قاسم بن حسن ( حسين ) بن محمد بن حسن بن معية بن سعيد ديباجى حسينى فقيهى فاضل و دانشورى بزرگوار و عالىمقام و شاگرد عميد الرؤسا و ابن سكون بوده و صحيفهء شريفه كامله را از هر دوى آنها روايت مىكرده است و او پدر سيّد نسّابه تاج الدّين ابو عبد اللّه محمد بن قاسم مىباشد و تاج الدّين ، صحيفه موسومه را از پدرش از

--> ( 1 ) - امل الآمل ، ج 2 ، ص 219 .